Feugiat nulla facilisis at vero eros et curt accumsan et iusto odio dignissim qui blandit praesent luptatum zzril.
+ (123) 1800-453-1546
info@example.com

Related Posts

Σχολικός εκφοβισμός και παράγοντες ψυχικής ανθεκτικότητας

Ο σχολικός εκφοβισμός και η θυματοποίηση από συνομηλίκους αποτελεί ένα πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζουν παιδιά και έφηβοι εντός, αλλά και

Περισσότερα

Ψυχική ευεξία (Wellbeing) και ψυχική υγεία

Η ψυχική ευεξία αποτελεί ένα κεντρικό ζήτημα στον τομέα της θετικής ψυχολογίας, συνιστά ωστόσο μία πολύπλευρη έννοια, με αποτέλεσμα να

Περισσότερα

Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή Σχετιζόμενη με τη Συντροφική Σχέση (ΙΨAΔ-Σ)

Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή απασχολεί περίπου το 1% έως 3% του γενικού πληθυσμού και χαρακτηρίζεται από ανεπιθύμητες, επαναλαμβανόμενες και αγχωτικές σκέψεις

Περισσότερα
Title Image
Home2022

Η X ήταν ένα 8χρονο κορίτσι χωρίς γνωστό ψυχιατρικό ιστορικό που παρουσιάστηκε στην κλινική για αρχική ψυχιατρική αξιολόγηση συνοδευόμενη από τη μητέρα της, η οποία είχε ανησυχίες για τις ακαδημαϊκές επιδόσεις και τη συμπεριφορά της στο σχολείο. Η μητέρα της

Ένα τραυματικό γεγονός είναι ένα τρομακτικό, επικίνδυνο ή βίαιο γεγονός που αποτελεί απειλή για τη ζωή ή τη σωματική ακεραιότητα ενός παιδιού. Η παρακολούθηση ενός τραυματικού γεγονότος που απειλεί τη ζωή ή τη σωματική ασφάλεια ενός αγαπημένου προσώπου μπορεί επίσης να

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό ΙΔΨ Διαταραχής, η ασθένεια χαρακτηρίζεται από 2 στάδια, τις ιδεοληψίες και τους ψυχαναγκασμούς. Οι ιδεοληψίες είναι δυσάρεστες σκέψεις ή εικόνες για το παιδί ή τον έφηβο και βρίσκονται έξω από τον έλεγχό του. Οι εμμονές αυτές

Σύμφωνα με τους (GLyketsos & Olin, 2002) η νόσος του Αλτσχάιμερ είναι μια προοδευτική ασθένεια. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου είναι η σταδιακή γνωστική έκπτωση που εκδηλώνεται αρχικά με συμπτώματα μνήμης και ήπια γνωστική εξασθένηση που είναι ανεπαρκής για να βλάψει

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας στους ενήλικες αποτελεί μία κατάσταση ψυχικής υγείας που συνοδεύεται από δυσκολία συγκέντρωσης και προσοχής, έντονη ανησυχία και παρορμητικότητα (Mayo Clinic, 2015). H δυσκολία της ασθένειας στους ενήλικες έγκειται στο ότι τα συμπτώματα συχνά δεν είναι

Η γνωστική δυσλειτουργία είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της σχιζοφρένειας. Τα συμπτώματα ποικίλουν από ήπια εώς σοβαρά και επηρεάζουν λειτουργίες του εγκεφάλου όπως τη λεκτική μάθηση, την προσοχή, τη μνήμη των εκτελεστικών λειτουργιών και τη μνήμη εργασίας. Σύμφωνα με πολλές έρευνες,

Η κακοποίηση (τόσο στην παιδική ηλικία όσο και στην ενήλικη ζωή) είναι συχνά ο κύριος παράγοντας στην ανάπτυξη κατάθλιψης, άγχους και άλλων διαταραχών ψυχικής υγείας και μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές ύπνου, αυτοτραυματισμούς, αυτοκτονία και απόπειρα αυτοκτονίας, σε διατροφικές διαταραχές

Η κατάθλιψη στις περισσότερες περιπτώσεις έχει ως επακόλουθο το αίσθημα κόπωσης γιατί επηρεάζει τα επίπεδα ενέργειας του οργανισμού και άρα διαταράσσει ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών του. Στο φάσμα αυτό περιλαμβάνεται το πρόγραμμα του ύπνου, οι διατροφικές συνήθειες, εξωτερικές δραστηριότητες και

Η μανία είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ακραίες αλλαγές στη διάθεση ή στα συναισθήματά, στο επίπεδο ενέργειας ή στο επίπεδο δραστηριότητας ενός ατόμου. Συνήθως, τα μανιακά επεισόδια υποδηλώνουν την ύπαρξη κάποιας ψυχικής ασθένειας, όπως διπολική διαταραχή, εποχιακή συναισθηματική διαταραχή

Μια προσέγγιση CBT που επικεντρώνεται στην ενίσχυση της ευημερίας συνεχίζει να περιλαμβάνει τον καθορισμό στόχων, την επίλυση προβλημάτων και τυπικές γνωστικές στρατηγικές CBT, όπως η γνωστική αναδιάρθρωση και η σωκρατική αμφισβήτηση, καθώς και στρατηγικές συμπεριφοράς, όπως ασκήσεις ενεργοποίησης συμπεριφοράς και

Η X ήταν ένα 8χρονο κορίτσι χωρίς γνωστό ψυχιατρικό ιστορικό που παρουσιάστηκε στην κλινική για αρχική ψυχιατρική αξιολόγηση συνοδευόμενη από τη μητέρα της, η οποία είχε ανησυχίες για τις ακαδημαϊκές επιδόσεις και τη συμπεριφορά της στο σχολείο. Η μητέρα της είπε ότι η X ήταν πάντα ένα δραστήριο παιδί, αλλά δεν υπήρχαν ανησυχίες μέχρι να μπει στο νηπιαγωγείο. Από τότε, οι δάσκαλοι είχαν εκφράσει αυξανόμενη ανησυχία σχετικά με τη συμπεριφορά του παιδιού στην τάξη. Οι δάσκαλοι είχαν συστήσει στο παρελθόν να ζητήσει ψυχιατρική αξιολόγηση για πιθανή ΔΕΠΥ, αλλά η μητέρα της αρνήθηκε. Το σχολείο παρείχε καταλύματα βάσει του Σχεδίου 504, αλλά η Χ συνέχισε να περνάει δύσκολες στιγμές. Η σημερινή της δασκάλα ανέφερε ότι το παιδί είχε σημαντική δυσκολία να διατηρήσει την προσοχή της και χρειαζόταν συχνή ανακατεύθυνση λόγω της συμπεριφοράς της εκτός εργασίας και της ενοχλητικής συμπεριφοράς της. Επιπλέον, ο δάσκαλος ειδοποίησε πρόσφατα τη μητέρα της ότι η Χ δεν είχε απόδοση στο επίπεδο της τάξης και κινδύνευε να επαναλάβει τον βαθμό. Ως εκ τούτου, η μητέρα αποφάσισε να αναζητήσει ψυχιατρική αξιολόγηση.

Στις εξετάσεις, η Χ ήταν ένα καλά ανεπτυγμένο παιδί χωρίς ενδείξεις αναπτυξιακών καθυστερήσεων. Συζήτησε ότι είχε πρόβλημα να κάνει φίλους στο σχολείο επειδή τα παιδιά τη θεωρούσαν «περίεργη». Εξήγησε ότι αποσπάται εύκολα η προσοχή της και δυσκολευόταν να μείνει στη θέση της κατά τη διάρκεια του μαθήματος και ότι οι δάσκαλοι συχνά την ανακατευθύνουν επειδή μιλούσε εκτός σειράς ή δυνατά. Συνέχισε λέγοντας ότι ένιωθε νευρική στο σχολείο μερικές φορές επειδή ανησυχούσε μήπως κάνει λάθη και γελοιοποιηθεί από τους συμμαθητές. Αρνήθηκε ότι είχε άλλα συμπτώματα άγχους και περιέγραψε ότι είχε ευθυμική διάθεση εκτός από το ότι περιστασιακά ένιωθε λυπημένη και μοναξιά στο σχολείο επειδή δεν είχε στενούς φίλους. Η ψυχιατρική ανασκόπηση των συμπτωμάτων ήταν κατά τα άλλα αρνητική. Το ιατρικό ιστορικό της Χ δεν ήταν αξιοσημείωτο. Το οικογενειακό ιστορικό, ήταν επίσης αρνητικό για ιατρικές ή ψυχιατρικές ασθένειες εκτός από τον πατέρα και τους πατρικούς ξαδέρφους με ιστορικό ΔΕΠΥ.

Οι παράπλευρες πληροφορίες λήφθηκαν μιλώντας με δασκάλους και αναθεωρώντας τις κλίμακες αξιολόγησης της ΔΕΠΥ. Το ιστορικό που ελήφθη από τη Χ, τους γονείς της και τους δασκάλους ήταν ενδεικτικό του συνδυασμένου τύπου ΔΕΠΥ. Αν και οι δάσκαλοι ανέφεραν επίσης ότι η Χ δεν τα πήγαινε στο επίπεδο της τάξης, δήλωσαν ότι τα πήγαινε πολύ καλά όταν της έδωσαν οδηγίες και επιπλέον χρόνο για να ολοκληρώσει τις εργασίες.

Αφού συζήτησε τις επιλογές θεραπείας, η μητέρα έδωσε τη συγκατάθεσή της να ξεκινήσει μια δοκιμή υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης ER. Η Χ ανέχτηκε τη δόση των 18 mg αλλά παρέμεινε συμπτωματική. Η δόση αυξήθηκε σταδιακά στα 36 mg κάθε πρωί, γεγονός που έλεγχε επαρκώς τα συμπτώματα ΔΕΠΥ το πρωί, αλλά χρειαζόταν ακόμα ανακατεύθυνση για συμπεριφορά εκτός εργασίας το απόγευμα. Το μεσημέρι προστέθηκε μεθυλφαινιδάτη άμεσης αποδέσμευσης 5 mg και οι δάσκαλοι ανέφεραν υποχώρηση των συμπτωμάτων ΔΕΠΥ το απόγευμα. Οι ακαδημαϊκές επιδόσεις της Χ βελτιώθηκαν και έπαιρνε τώρα Α και Β. Ωστόσο, η μητέρα της ανησυχούσε ότι η Σόφι είχε κόψει την όρεξη κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η μητέρα της συμβουλεύτηκε να δίνει φάρμακα μόνο τις ημέρες του σχολείου και να παρέχει θερμιδικά πυκνά γεύματα και σνακ για να αποτρέψει την απώλεια βάρους. Το βάρος της ασθενούς παρέμεινε σταθερό και εντός φυσιολογικών ορίων, έτσι η μητέρα της αποφάσισε να συνεχίσει το θεραπευτικό σχήμα.

Γενικότερη Προσέγγιση

Η διεγερτική θεραπεία είναι μια από τις καλύτερα μελετημένες παρεμβάσεις στην παιδοψυχιατρική και το ποσοστό ανταπόκρισης μπορεί να φτάσει το 90%. Τα διεγερτικά ταξινομούνται σε 2 κατηγορίες: αμφεταμίνες και μεθυλφαινιδάτες.Ο χρόνος που απαιτείται για την επίτευξη μιας θεραπευτικής δόσης φαρμάκου μπορεί να επηρεαστεί από πολλούς παράγοντες όπως οι ανεπιθύμητες ενέργειες, η δυσκολία λήψης παράπλευρων πληροφοριών από τους δασκάλους για την αξιολόγηση της ανταπόκρισης στη φαρμακευτική αγωγή και η μη τήρηση της φαρμακευτικής αγωγής ή η ασυνεπής παρακολούθηση στα ραντεβού επιστροφής. Εάν η φαρμακευτική αγωγή είναι ανεκτή και ο ασθενής παραμένει συμπτωματικός, η δόση του διεγερτικού μπορεί να προσαρμόζεται κάθε 7 ημέρες, με αυξήσεις της δόσης να είναι συντηρητικές.Ωστόσο, για σοβαρές περιπτώσεις ή σε άτομα με σημαντικές συννοσηρότητες (π.χ. διαταραχές διάθεσης ή άγχους, αυτισμός, κ.λπ.), η ανταπόκριση στη φαρμακευτική αγωγή μπορεί να ποικίλλει σημαντικά. Μπορεί να χρειαστούν προσαρμογές στη φαρμακευτική αγωγή καθώς το παιδί μεγαλώνει, αλλά όχι πάντα. Ωστόσο, η ΔΕΠΥ θεωρείται χρόνια πάθηση και τα συμπτώματα συχνά εξακολουθούν να εμφανίζονται στην ενήλικη ζωή. Η απόφαση να συνεχιστεί η θεραπεία θα εξαρτηθεί από το άτομο.

Δεν είναι ασυνήθιστο τα παιδιά να εμφανίζουν ανεπιθύμητες ενέργειες από ψυχοφάρμακα. Με τα διεγερτικά, οι πιο κοινές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν την καταστολή της όρεξης και την αϋπνία. Όσον αφορά την όρεξη, οι αλλαγές στη ρουτίνα και τη διατροφή μπορούν να βοηθήσουν στην αντιστάθμιση της καταστολής της όρεξης. Ωστόσο, εάν το παιδί έχει βιώσει σημαντική απώλεια βάρους, μπορεί να είναι απαραίτητο το ενδεχόμενο δοκιμής διαφορετικού φαρμάκου, όπως ένα μη διεγερτικό. Από την άλλη μεριά, η διαταραχή ύπνου μπορεί να είναι μια ανεπιθύμητη ενέργεια του φαρμάκου, αλλά συχνά το πρόβλημα προηγείται της δοκιμής φαρμάκων. Εάν είναι σοβαρή, θα πρέπει να εξεταστεί εναλλακτική θεραπεία. Είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί η διαταραχή του ύπνου για να αποφευχθεί η έξαρση των συμπτωμάτων της ΔΕΠΥ.

Οι συμπεριφορικές παρεμβάσεις για τη ΔΕΠΥ περιλαμβάνουν παρεμβάσεις γονικής μέριμνας που βασίζονται σε στοιχεία, όπως η θεραπεία αλληλεπίδρασης γονέα-παιδιού. Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών είναι οι θετικές παρεμβάσεις που ενισχύουν διαφορικά τις επιθυμητές συμπεριφορές και βελτιώνουν την ποιότητα της σχέσης προσκόλλησης γονέα-παιδιού. Αυτές οι παρεμβάσεις ενδείκνυνται ως θεραπεία πρώτης γραμμής για νήπια, παιδιά προσχολικής ηλικίας και για μεγαλύτερα παιδιά με συννοσηρότητα ΔΕΠΥ ή άλλες συμπεριφορικές ή γονικές ανησυχίες που δεν αποτελούν βασικά συμπτώματα ΔΕΠΥ. Επιπλέον, συχνά χρησιμοποιούνται σχολικές παρεμβάσεις όπως το Σχέδιο 504 και το εξατομικευμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα (IEP). Το σχέδιο 504 παρέχει στέγαση και υποστήριξη για να επιτρέψει στους μαθητές να κάνουν χρήση του γενικού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος. Για όσους μαθητές προσδιορίζονται ότι χρειάζονται ειδική εκπαίδευση, συντάσσεται ένα ΙΕΠ, που περιγράφει την ειδική εκπαίδευση, την υποστήριξη και τις υπηρεσίες που χρειάζεται ένας μαθητής για να πετύχει στο σχολείο.