Feugiat nulla facilisis at vero eros et curt accumsan et iusto odio dignissim qui blandit praesent luptatum zzril.
+ (123) 1800-453-1546
info@example.com

Related Posts

Κοινωνική Αγχώδης Διαταραχή

Τα άτομα με διαταραχή κοινωνικού άγχους φοβούνται ή αγχώνονται για ορισμένες κοινωνικές καταστάσεις λόγω του φόβου της αρνητικής κρίσης, της

Περισσότερα

Τελικά το άγχος βλάπτει την υγεία;

Τελικά το άγχος βλάπτει την υγεία; Έρευνες δείχνουν ότι το άγχος μας ωθεί να αναζητήσουμε κοινωνική υποστήριξη, μας παρακινεί να επιδιώξουμε

Περισσότερα

Ο ρόλος της CBT στη θεραπεία της ΙΔΨ Διαταραχής

Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT) περιλαμβάνει μια σειρά τεχνικών θεραπείας που είναι εξαιρετικά ωφέλιμες για τη θεραπεία της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής

Περισσότερα
Title Image
HomeBlog Τελικά το άγχος βλάπτει την υγεία;

Τελικά το άγχος βλάπτει την υγεία;

Τελικά το άγχος βλάπτει την υγεία;

Έρευνες δείχνουν ότι το άγχος μας ωθεί να αναζητήσουμε κοινωνική υποστήριξη, μας παρακινεί να επιδιώξουμε στόχους και μας κάνει πιο επίμονους και καινοτόμους.

Το άγχος και οι αγχώδεις διαταραχές δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Το άγχος είναι ένα φυσιολογικό και υγιές συναίσθημα που συνήθως βιώνουν οι άνθρωποι. Είναι αισθητό σε ένα φάσμα, από ήπια ανησυχία έως έντονο πανικό. Σε αντίθεση με τον φόβο, που είναι το συναίσθημα που έχουμε όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο, το άγχος είναι η ανησυχία για το αβέβαιο, όπου κάτι κακό ή κάτι καλό μπορεί να συμβεί, μας ειδοποιεί για ενδεχόμενο κίνδυνο αλλά μας δίνει και λόγο να είμαστε θετικοί.

Εδώ είναι η διαφορά μεταξύ άγχους και αγχώδους διαταραχής. Μπορούμε να περάσουμε από περιόδους έντονων, καθημερινών αγωνιών και παρόλα αυτά να μην διαγνωστούμε με αγχώδη διαταραχή. Μια διαταραχή διαγιγνώσκεται μόνο όταν οι τρόποι αντιμετώπισης του άγχους -είτε με ανησυχίες, αποφυγή, πανικό, απόσυρση ή εμμονή- είναι δυσανάλογοι και διαταράσσουν την ικανότητά μας να λειτουργούμε στην επαγγελματική και προσωπική μας ζωή. Όταν λέμε ότι βρισκόμαστε στη μέση μιας κρίσης άγχους για τη δημόσια υγεία, δεν το έχουμε καλά γιατί το πρόβλημα δεν είναι το άγχος — το πρόβλημα είναι πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

Αυτοί οι προβληματικοί τρόποι αντιμετώπισης του άγχους συνήθως συνεπάγονται την αποφυγή – όπως να μην φεύγουμε ποτέ από το σπίτι, να εγκαταλείπουμε τη δουλειά επειδή φοβόμαστε μια αρνητική αξιολόγηση ή να καταφεύγουμε στα ναρκωτικά ή το αλκοόλ για να αμβλύνουμε τον συναισθηματικό μας πόνο. Περιλαμβάνουν επίσης την πεποίθηση ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το άγχος, ότι κάθε συναίσθημα άγχους αποτελεί έκκληση για πανικό. Οι έρευνες δείχνουν ότι όταν είμαστε περίεργοι για τα αρνητικά μας συναισθήματα, όπως το άγχος, και μαθαίνουμε να τα κατανοούμε, γίνονται πιο διαχειρίσιμα.

Μια ζωή χωρίς άγχος είναι ένας αδύνατος στόχος. Αντίθετα, ένας καλός θεραπευτής βοηθά να συντονίσουμε το βοηθητικό άγχος, να το ξεχωρίσουμε από το μη ωφέλιμο άγχος, να αναπτύξουμε νέες στρατηγικές αντιμετώπισης και να καταλάβουμε ποιες σκέψεις και συμπεριφορές αποτελούν μέρος του προβλήματος.

Τελικά το άγχος βλάπτει την υγεία;

Έρευνες δείχνουν ότι το άγχος μας ωθεί να αναζητήσουμε κοινωνική υποστήριξη, μας παρακινεί να επιδιώξουμε στόχους και μας κάνει πιο επίμονους και καινοτόμους.

Το άγχος και οι αγχώδεις διαταραχές δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Το άγχος είναι ένα φυσιολογικό και υγιές συναίσθημα που συνήθως βιώνουν οι άνθρωποι. Είναι αισθητό σε ένα φάσμα, από ήπια ανησυχία έως έντονο πανικό. Σε αντίθεση με τον φόβο, που είναι το συναίσθημα που έχουμε όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο, το άγχος είναι η ανησυχία για το αβέβαιο, όπου κάτι κακό ή κάτι καλό μπορεί να συμβεί, μας ειδοποιεί για ενδεχόμενο κίνδυνο αλλά μας δίνει και λόγο να είμαστε θετικοί.

Εδώ είναι η διαφορά μεταξύ άγχους και αγχώδους διαταραχής. Μπορούμε να περάσουμε από περιόδους έντονων, καθημερινών αγωνιών και παρόλα αυτά να μην διαγνωστούμε με αγχώδη διαταραχή. Μια διαταραχή διαγιγνώσκεται μόνο όταν οι τρόποι αντιμετώπισης του άγχους -είτε με ανησυχίες, αποφυγή, πανικό, απόσυρση ή εμμονή- είναι δυσανάλογοι και διαταράσσουν την ικανότητά μας να λειτουργούμε στην επαγγελματική και προσωπική μας ζωή. Όταν λέμε ότι βρισκόμαστε στη μέση μιας κρίσης άγχους για τη δημόσια υγεία, δεν το έχουμε καλά γιατί το πρόβλημα δεν είναι το άγχος — το πρόβλημα είναι πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

Αυτοί οι προβληματικοί τρόποι αντιμετώπισης του άγχους συνήθως συνεπάγονται την αποφυγή – όπως να μην φεύγουμε ποτέ από το σπίτι, να εγκαταλείπουμε τη δουλειά επειδή φοβόμαστε μια αρνητική αξιολόγηση ή να καταφεύγουμε στα ναρκωτικά ή το αλκοόλ για να αμβλύνουμε τον συναισθηματικό μας πόνο. Περιλαμβάνουν επίσης την πεποίθηση ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το άγχος, ότι κάθε συναίσθημα άγχους αποτελεί έκκληση για πανικό. Οι έρευνες δείχνουν ότι όταν είμαστε περίεργοι για τα αρνητικά μας συναισθήματα, όπως το άγχος, και μαθαίνουμε να τα κατανοούμε, γίνονται πιο διαχειρίσιμα.

Μια ζωή χωρίς άγχος είναι ένας αδύνατος στόχος. Αντίθετα, ένας καλός θεραπευτής βοηθά να συντονίσουμε το βοηθητικό άγχος, να το ξεχωρίσουμε από το μη ωφέλιμο άγχος, να αναπτύξουμε νέες στρατηγικές αντιμετώπισης και να καταλάβουμε ποιες σκέψεις και συμπεριφορές αποτελούν μέρος του προβλήματος.